Een luisterend oor(d)

Rondom de St. Pieterkerk, die nog zelden gebruikt wordt voor de eredienst, willen we een participatieproject opzetten, met als doel om er een ‘luisterend oord’ te creëren: een plek voor verhalen en ontmoeting, specifiek gericht op kinderen en jongeren. We willen hiervoor samenwerken met verschillende (ook niet-kerkelijke partners) om tot een van onderuit gedragen project te komen en meer verbondenheid te bewerkstelligen in deze buurt.

tine@egeltjes.be

Gaandeweg

Het project is vernieuwend omdat we als kerkgemeenschap in de eerste plaats bottom-up willen werken, en geen ‘klassiek’ programma willen ‘aanbieden’ maar vooral willen luisteren, faciliteren en samenwerken om tot een zinvol initiatief te komen. Daarmee treden we expliciet buiten de gekende paden. Vanuit een grote openheid naar andere aanwezige actoren op het terrein willen we een oord creëren waar ruimte is voor zingeving in zijn brede context. De weg er naartoe leggen we samen af, de eindbestemming wordt gaandeweg duidelijk.

De stedelijke context

De grotere context is de stad Sint-Truiden, specifieker de wijk Sint-Pieter. Deze wijk grenst aan het stadscentrum. Het is een wat oudere arbeiderswijk, die nu wel een facelift krijgt, o.a. door het aanleggen van een nieuw zwembad. In de onmiddellijke omgeving van het kerkgebouw is er een school voor bijzonder onderwijs, een kinderdagverblijf specifiek gericht op kinderen met extra zorgbehoefte en een ontmoetingshuis voor jongeren. Het betreft voornamelijk meer kwetsbare groepen in onze samenleving. In Sint-Truiden wordt één kind op zes geboren in een kansarm gezin. Er is ook de aanwezigheid van het Fedasil opvangcentrum in de buurt (1km van de kerk) dat een rol speelt. De buurt van Sint-Pieter kenmerkt zich door een grote diversiteit. Doordat er veel kleinere/goedkopere huisjes te koop komen te staan, hebben zich hier heel wat allochtone gezinnen/kwetsbare gezinnen gevestigd. Tot slot is er ook de aanwezigheid van het psychiatrisch ziekenhuis Aster, dat ook een campus heeft die grenst aan de wijk.

Gedreven door verhalen van ontmoeting

De drijfkracht halen we uit het geloof in de positieve kracht van verhalen en ontmoeting, het verlangen om ‘een plek’ aan te bieden voor kinderen en jongeren en de wil om andere manieren te zoeken om als geloofsgemeenschap ten dienste te staan van de bredere gemeenschap. Er is ook een maatschappelijke beweging aan de gang om terug meer buurtgericht te gaan kijken. In die zin lijkt het ons heel waardevol om een aantal partners ‘onder de kerktoren’ samen te brengen en te kijken hoe we hier samen op kunnen inzetten. We denken daarbij ook aan de leuze 'it takes a village to raise a child'. Onze maatschappij wordt steeds individueler: gezinnen (en zeker kwetsbare ouders en hun kinderen) staan vaak erg alleen. Zij hebben nood aan een netwerk, aan verbondenheid. Veel ervaringen en gebeurtenissen in het leven verbinden ons, maar omdat alles zo snel moet gaan in onze samenleving is er vaak geen tijd om dit op te merken. Denk bijvoorbeeld maar aan het gemis van en het rouwen om een geliefde, de behoefte om even rust te vinden, een droom of verlangen dat we koesteren... Het kerkgebouw lijkt ons hier de ideale plek voor, maar ook de onmiddellijke omgeving ervan: het kerkplein vormt een groene en centrale plek in de buurt, waar verschillende belangrijke gebouwen voor de buurt aan grenzen: de pastorij (kinderdagopvang de Egeltjes), de feestzaal/buurtcentrum, de school, het steegje naar de speeltuin en vzw Habbekrats.

Een plek die aanzet tot verstilling

De ‘plek’ zelf, het Romaanse kerkje van St. Pieter, is de belangrijkste bron van inspiratie. Het is een ontroerend mooi gebouw met een rijke geschiedenis, dat aanzet tot verstilling én dialoog. Het is een plek die door wat hij uitstraalt, tijd en ruimte biedt voor langere verhalen (geen tweet van 100 tekens) en voor ontmoeting die in de diepte kan gaan.